Toruńskie pierniki

Toruń założyli Krzyżacy pod nazwą Thorn w roku 1231 i przez wieki miasto to należało do kultury pruskiej przy czym, od czasu - do czasu, przechodziło także pod polskie panowanie. Toruń był miastem handlowym i tak jak Gdańsk należał do unii hanzeatyckiej. Flisacy dostarczali tam towary z południa Polski a od morza, od północy przychodziły towary zamorskie, czyli... jakbyż mogło być inaczej: dostarczane przez holenderskie żaglowce.

Toruń posiadał więc idealne warunki do produkcji pierników; okoliczne wysoko rozwinięte pszczelarstwo (miód do pierników), dobre zboża z ziemi chełmińskiej a także łatwości zaopatrywania się w przyprawy korzenne z Azji poprzez Gdańsk i flisaków kursujących po Wiśle od Gdańska do Krakowa.

Pierwsze pierniki wypiekano już w średniowieczu w belgijskim mieście Dinant w Ardenach skąd receptury powędrowały przez Akwizgran dalej na wschód aż piernik w XIII wieku dotarł do Torunia gdzie w ówczesnych Zachodnich Prusach te korzenne ciasto nosiło nazwę Pfefferkuchen lub Lebkuchen (dosłownie ciasto imbirowe) od 1745 pieczone w wówczas słynnej piekarni Tobiasa Thomasa i Gustava Weese. Holenderskim wariantem piernika jest ontbijtkoek bardzo tutaj popularne ciasto.

Przepisy na pierniki.