Poldery

Poldery są to pola które kiedyś były dnem morza. Przez wieki Holendrzy zamieszkujący kraj balansujący na krawędzi poziomu wód nauczyli się tę wodę kontrolować i zadbali o to aby mieć „suche stopy" jak to zwykli sami mówić.

Delta rzek

W celu uzyskania suchego lądu, określony obszar wodny był najpierw oddzielany od reszty wód systemem grobli a następnie gemale wypompowywały wodę i osuszały ląd. Największe poldery wydzierane były morzu, ale też dużo powstało z śródlądowych jezior i rozlewisk rzek.

Holandia liczy sobie 445 polderów; najmniejsze poldery mają hektar powierzchni a największym jest wschodnia część prowincji Flevoland (Oostelijk Flevoland) o powierzchni 54.000 hektarów. Zresztą cała prowincja Flevoland (Rzymianie nazwali ten obszar Flevo) jest właśnie osuszonym polderem który przedtem był zatoką Morza Północnego zwanego przez Holendrów Zuiderzee (Morze Południowe).

Już w roku 1918 przyjęto ustawę ministra Lely (Zuiderzeewet) zezwalającą na osuszenie Zuiderzee. Ponad 60 lat trwały prace przeprowadzane w kilku fazach.

Ijsselmeer z satelity

W roku 1932 ukończono budowę grobli (tamy) Afsluitdijk odgradzając tym Zuiderzee (dzisiaj nazwany IJsselmeer) od reszty Morza Północnego. Następne dziesięciolecia tworzono poldery i osuszanie zakończono w roku 1968. W latach 1972-1984 powstały na osuszonych terenach nowe gminy; Drontem, Lelystad, Almere i Zeewolde.

Ostatecznie w roku 1986 ustanowiono postanie nowej prowincji Flevoland.

budowa nowego miasta Lelystad