Holenderski rowerzysta

Holender od urodzenia, odkąd tylko może siedzieć, siedzi na krzesełku przy kierownicy roweru mamusi.

• Później na krzesełku na bagażniku.
• • Później umie sam jeździć.
• • • Później wozi swoją dziewczynę na bagażniku.
• • • • Później jadą do ślubu na rowerze.

Kółko życia zamyka się na 26. calowych oponach.

• Jazda na rowerze jest tak holenderska jak sami Holendrzy. Na rowerze wszyscy są równi. Rower nie nadaje się do  szpanowania: ani sam pojazd ani ubiór rowerzysty nie dają się wybić z tłumu. Rower nie jest symbolem statusu i na rowerach jeździ zarówno robotnik i bankier. Na rowerze jeździła królowa Juliana ale nadal jeździ premier i minister i książę Orański. Prinsjesdag do Sali Rycerskiej. Miał swój bikorn pod gumką na bagażniku i szablę przywiązana do ramy. Jedynie na spotkanie z przebywającym w Holandii cesarzem Niemiec odradzono ministrowi pojechać na rowerze, jako, że mogła by to być obraza majestatu.

Gazelę ukradli, w tym raz z garażu (fietsenstalling) ministerstwa. Popularny niegdyś omafiets (rower babuni)  zrobił karierę międzynarodową i w Ameryce sprzedawany jest jako Dutch bike a w Polsce po prostu jako rower holenderski. Fiets to rzeczownik rower, a fietsen to czasownik; jazda na rowerze

"Fietsen" jest czymś więcej niż jazda na rowerze. Najlepiej ducha holenderskiego fietsen  oddaje piosenka.

Gdy jadę na rowerze i nie wieje za mocno, to pędzi sam
kto mi coś zrobi, kto mi dzisiaj coś zrobi
mam opony pełne wiatru, nie, nie mam co narzekać

A'k hier zo fietse en 't weijt nie slim dan giet 't haost vanzulf
Wie dut mij wat, wie dut mij wat, wie dut mij wat vandage
'k Heb de banden vol met wind, nee ik heb ja niks te klagen

Op Fietse. Słowa i muzyka: Daniel Lohues