Paulus Potter  (1625-1654) urodził w zamożnej rodzinie się w Enkhuizen. Enkhuizen było wówczas zamożnym miastem; siedzibą VOC, floty rybackiej i handlowej, dużym i ważnym portem Holandii, prowadzącym handel z całym światem.

Fachu malarskiego nauczył się Potter od swego ojca, amsterdamskiego malarza. Podobnie jak ojciec Pieter malował Paulus tematy historyczne jednak szybko wyrobił swoją własną specjalizację; zwierzęta gospodarskie usytuowane w starannych pozach w płaskim krajobrazie.

W wieku 21 lat namalował Potter swój najsłynniejszym obraz: „Byk” (De Stier) z 1647 roku do podziwiania w Mauritshuis w Hadze.

W tamtych czasach obrazy przedstawiały głównie świętych, królów lub postacie biblijne w pompatycznych pozach, ale nie coś tak prozaicznego i wiejskiego jak krowy, konie i owce. Tym bardziej szokującym był bardzo duży obraz którego centralną postacią jest młody byk. Wokół byka inne zwierzęta gospodarcze, chłop na krawędzi obrazu, żabka pod nogami byka, nad nim śpiewa skowronek a na horyzoncie widać wierzę kościelną z Rijswijk czyli widać, że znajdujemy się pod Hagą.

Niestety utalentowany i odnowicielski malarz umarł bardzo młodo w wieku 28 lat na gruźlicę.