Niegdyś (do  IX wieku) region Beemster  był torfowiskiem takim jakich było w tym kraju więcej. Z barku drewna służył turf do ogrzewania domów, jednak przez wieki wydobywania torfu na opał powstałe obniżenie terenu wypełniła woda i do roku 1607 było to faktycznie jezioro Beemster.

Pięć lat pracowano nad osuszeniem tego terenu. Używając siły wiatru do wypompowywania wody  osuszono 72 km² żyznej ziemi na użytek dziesiątek nowych gospodarstw rolnych.
Nowopowstały polder (1612) rozparcelowano w rewolucyjny, jak na tamte czasy, sposób: teren podzielono w regularne kwadraty identycznych rozmiarów, poodgradzane kanałami (czy raczej rowami melioracyjnymi) i na każdejn parceli staneło jedno gospodarstwo. Ten podział polderu uważano za najbardziej optymalny - ideał poskromienia natury i zagospodarowania co zastosowano następnie, w roku 1625, przy zagospodarowywaniu Nowego Amsterdamu, późniejszego Nowego Yorku. Na Manhattanie do dzisiaj istnieje patron ulic idealnie odwzorowany na polderze Beemster. Wyjątek stanowi ulica Wall Street (wówczas „Waal Straat”) przecinającą skośnie tą polderową szachownicę.

Na terenie Beemster urodziło się wielu znanych Holendrów, m.in. malarz Carel Fabritius  a w uroczej wsi De Rijp - Jan Leeghwater, konstruktor wiatraków, zegarów i znawca inżynierii wodnej – czyli człowiek który osuszał Holandię.

Polder Beemster  jest jednym najpiękniejszych zakątków Holandii dzisiaj i stoi na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Polecam na wiosenną wycieczkę rowerową.