Z tradycją obchodzenia urodzinami w Polsce różnie to bywa i wciąż byłe granice zaborów określają regionalnie nasze tradycje lub ich brak. Podobnie jak tradycje Mikołaja tak samo tradycje obchodzenia urodzin są odmienne w Wielkopolsce i na Śląsku – regionów będących przez wieki pod dużym wpływem reformacji. Protestanci nie uznawali katolickich świętych, patronów imion, więc tym samym nie mogli obchodzić imienin. W większej części (katolickiej) Polski urodzin się nie obchodzi z wyjątkiem dzieci do ich „dorosłych” 18-tych urodzin.

Holandia jest ojczyzna reformacji i obchodzi się tylko urodziny (verjaardag). Imieniny (naamdag) są Holendrom zupełnie nie znane.

Wyjątkowo uroczyście obchodzi się 50-te urodziny. Jest to interesująca tradycja mająca biblijne pochodzenie. Mówi się tu, że osoba obchodząca 50-te urodziny „zobaczyła Abrahama” (lub w wypadku kobiety „zobaczyła Sarę”).

Powiedzenie to wywodzi się z tekstu biblijnego gdzie w ewangelii św. Jana Jezus powołuje się na Abrahama (8.57): “Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?»” Ten fragment został nieco błędnie zinterpretowany i do obyczaju weszło huczne obchodzenie tych urodzin z powodu jakoby człowiek 50-cioletni miał tyle mądrości i godności co Abraham. Sara była żoną Abrahama więc obyczaj obchodzenia 50 urodzin tak samo dotyczy kobiet, choć ja ciągle nie rozumie jaką by kobiety miały mieć korzyść z tego, że wszyscy w dzielnicy, w pracy, w klubie karcianym a nawet nieznajomi poprzez ogłoszenia w gazecie są informowani, że Pani Cor z ulicy Dorpsweg 67 skończyła 50 lat.

50 urodziny obchodzone są więc zazwyczaj bardzo hucznie; dekoruje się dom od frontu, wywiesza transparenty obwieszczające to nadchodzące ważne wydarzenie. Same urodziny potrafią być obchodzone jak wesele, włącznie z zaproszeniem dla wszystkich znajomych, sąsiadów i rodziny, wynajęciem autokaru dla gości, ciekawej wycieczki i imprezy w wynajętym lokalu z muzyką i wieloma „activiteiten” (w tym wypadku: rozrywkami) typowymi dla holenderskich imprez jak śpiewanie piosenek na cześć solenizanta, deklamowaniem wierszy ułożonych specjalnie dla niego, przedstawieniami i anegdotami z życia jubilata, wszystko to suto zaprawiane humorem.
Imprezy odbywają się też na ogól holenderskim zwyczajem w formie „receptie” czyli po naszemu bufetu z jedzeniem i piciem na stojąco, ewentualnie przy barowych stolikach, ze szklaneczką piwa lub wina, „borrelnotjes” (orzeszki na zakąskę) i długich dyskusjach na różne, „nie za ciężkie” tematy. Samo jedzenie może być bardzo różne; od uginających się stołów z drogimi pysznościami aż po ostrygi i krewetki do skromnych imprez z piwem, borrelnotjes i ewentualnie „bitterballen” (frytowane okrągłe krokiety wielkości orzecha włoskiego) i nie zależy to specjalnie od zamożności gospodarzy ale raczej od ich tradycji domowych.